DOLOMITESS – Kamil Mroczek

Obraz, który stworzyłem, przedstawia surrealistyczną wizję, w której łączę naturalny krajobraz z abstrakcyjną, geometryczną formą. W centrum kompozycji umieściłem dziwaczną postać — coś na kształt twarzy lub maski o zdeformowanych rysach. Składa się ona z dwóch dużych, owalnych kształtów, przypominających oczy, które wydają się być częścią jakiejś mechanicznej konstrukcji. To coś nienaturalnego, obcego, jakby wyjętego z zupełnie innej rzeczywistości i wklejonego w spokojny, górski pejzaż.

Tłem mojego obrazu jest czarno-biała fotografia przedstawiająca drogę biegnącą przez dolinę otoczoną monumentalnymi górami. Krajobraz wydaje się surowy, spokojny, ale zarazem nieco tajemniczy. Na tę monochromatyczną scenę naniosłem kolorowe akcenty — turkus i róż — które dodałem już po wydrukowaniu zdjęcia. Turkusowa poświata otacza geometryczną formę, co sprawia wrażenie, jakby obiekt ten emanował energią lub światłem. Z kolei różowe pociągnięcia farby pojawiły się na drodze, przypominając jakieś ślady lub nierealne odbicie, które wprowadza dodatkowy element niepokoju i surrealizmu.

Podczas pracy nad tym obrazem zależało mi na połączeniu różnych technik — najpierw namalowałem postać, potem zdigitalizowałem ją i dodałem do fotografii. Następnie wydrukowałem całość i domalowałem kolory bezpośrednio na szarej fotografii. To był dla mnie ważny proces, bo chciałem, aby finalny efekt był wynikiem mieszanki tradycyjnych technik malarskich i cyfrowej obróbki. Taki kolaż różnych rzeczywistości — organicznej i sztucznej — wydawał mi się interesujący i symboliczny.

Całość ma dla mnie oniryczny, nierealny charakter. Czułem, że to zetknięcie dwóch światów — natury i technologii, ludzkiej wyobraźni i surowej rzeczywistości — opowiada historię o pewnym poczuciu wyobcowania. Postać, którą stworzyłem, wygląda jak coś, co nie pasuje do otoczenia, jak obcy element, który zakłóca naturalny porządek. Myślę, że to właśnie ten kontrast sprawia, że obraz jest niepokojący, ale jednocześnie wciągający.