Lula Sarnia tworzy w obszarze malarstwa, rysunku tuszem i grafiki cyfrowej. W swoich pracach bada subtelne napięcia, zmienne perspektywy przestrzeni oraz relacje między materią, światłem i gestem. Jej język wizualny wyrasta z organicznych rytmów i warstwowych struktur, czerpiąc z cichej materialności natury i geometrii.
W tej pracy dłonie ukazane są w odcieniach błękitu, zawieszone pośród geometrycznych płaszczyzn. Ich kolor sugeruje nie tyle fizyczne ciało, ile stan optyczny, jakby ludzka forma została ujawniona poprzez warstwy dyfrakcji, refrakcji i zmiennych perspektyw. Obraz wyznacza miejsce, w którym to, co materialne, styka się z tym, co postrzegane, a gest staje się punktem styku dwóch rzeczywistości.
Używamy plików cookie, aby personalizować zawartość oraz polepszać działanie naszej witryny.