Homo Viator / na GRANICY człowieczeństwa – Katarzyna Dubska

Nie ma abstrakcyjnej sztuki, bo przecież zawsze trzeba od czegoś zacząć. Dopiero potem można usunąć wszelkie ślady rzeczywistości - tak mawiał Pablo. Obraz jest zapisem, na którym widać pewnego rodzaju obdarcie postaci z niepotrzebnych szczegółów - taka droga od wizerunku realistycznego po formę sprowadzoną do skondensowanego konturu. Deformacja człowieka czy też zdeformowane granice człowieczeństwa? To co mieści się w jej ramach, zostało kulturowo założone jako bycie ludzkim. To co czyni nas człowiekiem jest zatem tym właściwym i dobrym. Wszystko co wykracza poza granice jest deformacją. Złem niebezpiecznym dla samej natury człowieka. Obecne ramy aksjologiczne, w których obrębie przyszło nam się poruszać, tworzą obraz człowieczeństwa o bardzo wykluczającym, politycznym charakterze.