Miedź, żelazo i olej na płótnie – Fryderyk Szulgit

Obraz dotyczy zmienności krajobrazu i procesów zachodzących w naturze - erozji i korozji, czyli procesów mechanicznych i chemicznych wpływających na kształt, formę oraz strukturę molekularną natury nieożywionej.
Wykonany jest autorską techniką - oprócz tradycyjnych środków malarskich zawiera miedź oraz żelazo, których obecność na płótnie wystawiona jest na zmiany - korozję pola obrazowego. Pierwiastki te występują w naturze, są częścią skorupy ziemskiej oraz stanowią podstawę przemysłu. Obrazy z cyklu są podatne na czynniki zewnętrzne, które powodują ich dalszą korozję i zmiany, które wymykają się moim przewidywaniom jako twórcy, czyniąc jednocześnie każdy obraz niepowtarzalnym.
Obrazy te uważam za wymykający się kategoriom malarskim fenomen wynikający ze starcia tego co ludzkie, jak np. koncepcja obrazu oraz tego co naturalne, jak procesy destrukcji, korozji, rozpadu, które są dowodem na to, że każda materia jest "zaprogramowana" do przeobrażeń, zmiany formy - jest to esencjonalna cecha natury.