seria: Krucha Natura, Beskidy – Magdalena Stecka

Seria rzeźb porcelanowych inspirowanych ukształtowaniem geologicznym wybranych miejsc na terenie Polski.
Ich wyjątkowy charakter wynika ze specyficznego mikroklimatu i delikatnej homeostazy pomiędzy naturą nieożywioną a ożywioną tego obszaru. Praca poprzez formę i tworzywo (porcelanę) przedstawia symbolicznie wartość i jednocześnie kruchość naturalnej struktury tych miejsc. Wybór tych regionów jest subiektywny i podyktowany emocjami towarzyszącymi odczuwaniu nieustających zmian zachodzących w naturze.

Rzeźby tworzone między innymi za pośrednictwem form drukowanych w 3D odzwierciedlają charakterystyczne cechy użytego narzędzia, celowo zachowując widoczne warstwy niczym poziomice geograficzne, Podkreślają tym samym niepowtarzalny kształt, niczym linie papilarne człowieka.

Rzeźby obrazują powierzchnię jezior, gór i innych naturalnych elementów krajobrazu, których osoby niewidome nie mogą doświadczać w warstwie wizualnej. Tutaj rozpoczyna się zjawisko interakcji dzieła z odbiorcą za pośrednictwem dotyku. Rzeźby są jedynie delikatnie szkliwione a ich ukryty przekaz wiąże się z eksploatacją ich przez ludzi. Poprzez dotyk materiał będzie się brudził i niszczał jako świadomy planowany proces, Jest to nawiązanie do procesu, który zachodzi w naturze. Zmiany w środowisku powstają wolno i możemy zaobserwować skutki naszego wpływu na homeostazę danego regionu dopiero gdy dochodzi do poważnej degradacji. Rzeźba, podlegając analogicznemu procesowi wraz z każdym dotykiem, wchodząc w reakcję z obserwującymi, ukazuje skutek eksploracyjnych działań.